प्रिय जेनजीहरु तपाईंहरु सबैलाई रातो सलाम । सर्वप्रथम देशमा परिवर्तनको भावले लाग्नु हुने सबै जेनजी उमेर समूहका सदस्यहरुलाई देशमा आमूल परिवर्तन चाहने जेनवाई समूहको सदस्यको नाताले तपाईंहरु सबैलाई ह्रुदयदेखि नै धन्यवाद भन्न चाहन्छु तथा मृतक सहिदहरुप्रति श्रद्धाञ्जली र सहिद परिवारजनमा गहिरो समवेदना सहित घाइतेहरुप्रति शिघ्र स्वास्थलाभको कामना ब्यक्त गर्दछु ।

प्रिय सहिद जेनजीहरु तपाईंहरुले ऐतिहासिक र महत्वपूर्ण मृत्यु पाउनु भएको छ, यो एक आफैमा गौरव र सुनौलो अक्षरांकित इतिहास हो । यस्तो अवसर देश परिवर्तनका लागि कमै मानिसहरुले मात्र प्राप्त गर्ने गर्दछन् । त्यो तपाईंहरुको भागमा पर्यो र घाइते साथिहरु तपाईंहरुको सपनालाई अझै सगरमाथा जस्तै अटल, अजर, अमर र सम्झौताहीन बनाइराखनु हुनेछ भन्ने अपेक्षा लिएको छु ।

देशमा भएको भ्रष्टाचार र कुशासनका विरुद्ध आगो बनेर लड्नु भयो । यो ज्यादै महत्वपूर्ण विषय थियो तर तपाईंहरुको पवित्र उद्धेश्य माथि कुठाराघात गर्ने नियतले विभिन्न षड्यन्त्र, दाउपेच र खेलोमेलो भएको तपाईंहरुलाई पत्तो नै भएन । जसको परिणाम देशले लामो समयसम्म झेल्नु पर्नेछ । यस्ता किसिमका आन्दोलनको उद्धेश्यहरु प्रायः अन्य शक्तिबाट खोसिन्छन्, सायद यो आन्दोलनले पनि त्यही बाध्यता बेहोर्नु पर्नेछ ।

यसको उदाहरणका रुपमा हामीले श्रीलंका, बङ्गलादेश लगायतका अन्य देशहरुलाई लिन सक्दछौं । युवाहरुले देश र जनताका निमित्त देशभक्ति भाव देखाउनु, परिवर्तनको लागि योगदान गर्नु, भ्रष्टाचारलाई जरैबाट उखेलेर फाल्न खोज्नु सामान्य काम होइन, यो त जटिल, साहसिक, चुनौतीपूर्ण, दलाल तथा भ्रष्टहरुको बिरुद्धको लडाइँ थियो । जुन बलिदानीपूर्ण चुनौतीमा दलाल तथा भ्रष्टहरुको हार र तपाईंहरुको जीत मात्र नभएर सिङ्गो देशले जितेको छ ।

जनताको सिपाही हुनुको नाताले राष्ट्रियता, जनतन्त्र तथा जनजीविकाको दृष्टिकोणबाट हेर्दा यो बिद्रोह सही त छ तर अपुग छ । यदि हामीले साँच्चिकै देशमा आमूल परिवर्तन गर्ने हो भने भ्रष्टाचार र प्रत्यक्ष निर्वाचित कार्यकारी प्रमुखको नारा मात्र सम्बोधन गरेर पुग्दैन । हामीले यो कुरा भुल्न हुन्न कि भ्रष्टाचारको श्रोत दलाल पूँजीवादी संसदीय व्यवस्था हो । भ्रष्टाचार दलाल पूँजीवादी संसदीय व्यवस्थाको एक अभिन्न अङ्ग जस्तै हो अथवा यो व्यवस्थाको उपज भ्रष्टाचार हो । यो व्यवस्थाको जगमै भ्रष्टाचारको भ्रुण हुन्छ ।

पहिलो कुरा, राष्ट्रिय स्वाधीनताको मुद्दालाई दह्रोसँग पकड्नु पर्छ । यदि यो मुद्दालाई हामीले ध्यान दिएनौं भने बिद्रोह पश्चात् वैदेशिक हस्तक्षेप हुनसक्ने खतरा हुन्छ र वैदेशिक घरेलु दलालहरुको हातमा सत्ता सुम्पनु पर्ने खतरा हुन सक्दछ, जसबाट देशमा यस्थास्थिति अथवा प्रतिगमनले ठाउँ पाउँछ । जुन आधारभूत जनताका निमित्त ठूलो धोका हुन पुग्दछ ।

दोश्रो कुरा, जनताको शासन व्यवस्थाका निमित्त ध्यान दिनु पर्दछ । बिद्रोह पश्चात् जनताको शासन व्यवस्था ल्याउन सकिएन भने सत्ता पश्चगमनकारी वा यथास्थितिवादीहरुको हातमा पुग्नेछ । जसले आम जनताको भविष्यलाई अन्धकारतिर धकेल्न पुग्दछ र सन्निकट भविष्यमै फेरि अर्को क्रान्ति वा बिद्रोहको जरुरत पर्दछ । यदि व्यवस्थालाई बदल्न सकेनौं भने त्यो सत्ताले जनचाहना अनुरुप कुनै पनि कार्य गर्न सक्दैन । यस्तो सत्तामा जनताहरुको असन्तिुष्ट चुलिँदै जान्छ । उक्त असन्तुष्टि कुनै पनि समय बिद्रोहमा परिणत हुन सक्दछ । दीर्घकालीन शान्ति, उच्च समृद्धि तथा स्थायित्वका लागि जनताको सत्ता निर्माणमा विशेष ध्यान दिन जरुरी छ । यस्तो विषम परिस्थितिमा जनताको सत्ता भनेर वैज्ञानिक समाजवादी वा वास्तविक गणतन्त्र भनेर बुझ्न आवस्यक छ । वास्तविक जनताको सत्ता प्राप्तिका निमित्त बिद्रोहको आवस्यकता छ । क्रान्ति तथा बिद्रोहलाई जनताको सत्तामा बदल्न र दीर्घकालीन रुपमा टिकाइ राख्नका निमित्त सहि बिचार, सिद्धान्त र दर्शनलाई व्यवहारमा लागु गर्ने नेतृत्व सहित जनताको संगठन र सेना आवस्यकता पर्दछ ।

तेस्रो कुरा, जनताहरुको जनजीविका वा जनजीवन कस्तो बनाउने भन्ने कुरा सत्ताको चरित्रमा भर पर्दछ । यदि सत्ता जनमुखी, समाजवादी तथा सामूहिकतामा आधारित भएको खण्डमा जनताको जनजीवन सरल, सहज, उच्च समृद्धि र दीर्घकालीन शान्ति प्रदान गर्ने हुन्छ । यदि होइन भने कोरा कल्पनामा मात्र सिमित हुन्छ ।

यस जेनजी बिद्रोहलाई आलोचनात्मक चेतबाट हेर्दा विचार, दर्शन र सिद्धान्त सहितको संगठन र आफ्नो सेनाको अभाव भएको पाउन सकिन्छ । यदि यी कुराको पूर्णता हुन्थ्यो भने सत्ता सजिलै कब्जा हुन्थ्यो र विश्वलाई शिक्षा दिन लायक बिद्रोह हुन्थ्यो, जुन सेप्टेम्बर ८ तारिकले चर्चित रहन पुग्थ्यो । यसमा म सुझावको रुपमा संगठन र सेनाको महत्वको बारेमा बुझ्न आग्रह गर्दछु । किनकी संगठन जनबल वा शक्ति हो । यदि यस आन्दोलनमा प्रशिक्षित संगठन र सेना मात्र भैदिएको भए चिज अर्कै ठाउँमा जाने थियो, ताकी ‘नयाँ बोतलमा पुरानो रक्सी’ भने जस्तो हुने थिएन । अहिलेको एकाइसौं सताब्दीको आवश्यकता, जनचाहना अनुरुपको शासन सत्ता हुने थियो भने जुन अहिलेको युवा पंक्तिमा जसरी संगठन, पार्टीप्रतिको वितृष्णा र भ्रम छ, यसको अन्त्य हुन्थ्यो जुन अति जरुरी छ ।

अन्त्यमा तपाईं प्रिय जेनजीहरुले उठाएको माग जनताको पक्षबाट हेर्दा जायज र उत्कृष्ट छन् । तर आमूल परिवर्तनका लागि यी मागहरुले मात्र सम्बोधन गर्न सक्दैन किनकी अहिलेको आवश्यकता भनेको अवस्था नभै व्यवस्था परिवर्तन हो । व्यवस्था नबदलेर अवस्था बदल्न सकिन्न । जुन कुरा अपरिहार्य र अनिवार्य बनेको छ । त्यसैले आजको देशको शासन व्यवस्थालाई भत्काइ नयाँ र वैज्ञानिक शासन व्यवस्था ल्याउन जरुरी छ, जसरी बिहानीको किरणले उज्यालोको प्रत्याभूत गराउदँछ ।

यो वैज्ञानिक समाजवादी व्यवस्स्था मात्र हुन सक्दछ । तपाइर्हंरुले उठाउनु भएको जायज माग भन्दा पनि अझ उत्कृष्ट माग नेकपा (बहुमत) ले उठाउँदै आइरहेको छ, जसमा तपाईंहरुसँग धेरै मत मिल्दछ । बिगत लामो समयदेखि दीर्घकालीन शान्ति र समृद्धिका निमित्त नेकपा (बहुमत) संघर्षरत छ, जस अन्तरगत जनसंघर्षलाई अगाडि बढाउँदै आएको छ । नेकपा (बहुमत) ले व्यवस्था परिवर्तनका निमित्त स्वाधीन संयुक्त अस्थायी सरकार, प्रत्यक्ष निर्वाचित कार्यकारी प्रमुख, शिक्षा र स्वास्थ्य निःशुल्क, जन्मसिद्ध जमिनको अधिकार, २०४६ यता पदासिन उच्च व्यक्तिहरुको सम्पत्ती छानबिन तथा राष्ट्रियकरण लगायत मागहरु राखेको छ र जनताको प्रिय मुद्धा उठाएर जनसंघर्षमा जुटिरहेको जनताको एक मात्र हालसम्मको क्रान्तिकारी पार्टी नै नेकपा (बहुमत) पार्टी हो । हामीले भनेको प्रत्यक्ष निर्वाचित कार्यकारी प्रमुखको (दलाल संसदीय पूँजीवादी व्यवस्था भित्र रहेर होइन) एजेन्डामा केही प्रावधानहरु छन् । जस्तै : वास्तविक गणतन्त्रका निमित्त दलाल पूँजीवादी संसदीय व्यवस्था अन्त्यका लागि संसद तथा संविधान विघटन र अन्तरिम स्वाधीन संयुक्त अस्थायी सरकार निर्माण गरि विज्ञ सहितको मन्त्रिमण्डल गठन र जनताको संविधान लेखन भनेका छौं, जुन अहिलेको परिस्थितिमा जायज कुरा हो ।

प्रिय जेनजी तपाईंहरुसँग यो अर्थमा पनि सहकार्य जरुरी छ कि देश हामी सबै मिलेर मात्र बनाउन सक्दछौं । देशको भविष्य तपाईं र हामीहरु हौं । यो देशको चम्किलो तारा तपाईंहरु हुनुन्छ । यो देशको भविष्य तपाईंहरुको हातमा छ । हाम्रो देश नेपालको प्राकृतिलाई हँसाउन सक्ने ताकत, क्षमता तपाईं हामीसँग मात्र छ, जो हामी देशमा आमूल परिवर्तन चाहन्छौं र देशका निम्ति हाँसीहाँसी पवित्र मनले सहिद हुन तयार भएका छौं । यो देशमा स्वाधीनताको लडाइँ र सीमानाको रक्षा हामीले मात्र गर्न सक्दछौं ।

सगरमाथामा लाग्ने दाग हामीले मात्र पुछ्न सक्दछौं । देशको माटोलाई सुन्दर फुलबारीमा बदल्न सक्दछौं । त्यसैले देशमा राष्ट्रिय स्वाधीनताका लागि जनताको व्यवस्था –वैज्ञानिक समाजवादी व्यवस्थाका लागि युगिन बिद्रोहको आवस्यकता छ । वैज्ञानिक समाजवादी व्यवस्था भएमा देश र जनताको सुनौलो भविष्य श्रमजीवी भुइँमान्छे, उत्पीडित, उपेक्षित, दमित, महिला, दलित, पिछडा वर्ग, अल्पसंख्यक, मधेसी, जनजाति आदि आधारभूत जनताहरुको मुहारमा खुसी र उच्च समृद्धि ल्याउन सक्दछौं । यो नै अबको बाँकी कार्यभार र दायित्व हो ।
(लेखक : नेकपा (बहुमत) का केन्द्रीय सदस्य तथा एकीकृत दलित मुक्तिमोर्चा, नेपालका संयोजक हुन् ।)