
१राहत अनुदान शिक्षकको अवस्था र ट्रेड युनियन अधिकार
२बमको दर्शन
३यू्रोपमा भईरहेको आन्दोलनबाट नेपालका कम्युनिस्टले सिक्नुपर्ने शिक्षाहरु
४कार्यकर्ता नीतिबारे
५मातृभक्षणवादको नयाँ सिद्धान्त – २
६मातृभक्षणवादको नयाँ सिद्धान्त
७सांसद खगेन्द्र सुनारमाथि छानबिन गरी कारबाही गर्न महिला संगठनको माग
८चाडपर्वमा कालोबजारी, मदिरा र यातायात मनपरी नियन्त्रण गर्न नेकपा (बहुमत) दार्चुलाको माग
९नेसनल मेडिकल कलेज विरुद्ध अखिल (क्रान्तिकारी)द्वारा संघर्षको चेतावनी
११नेकपा (बहुमत) को प्रथम राष्ट्रिय सम्मेलन सम्पन्न, दिपक महासचिव चयन
१२वैचारिक संघर्षबारे
काठमाडौँ, कार्तिक १५ । तान्जानियामा हालै सम्पन्न राष्ट्रपति निर्वाचनपछि देशव्यापी हिंसा भड्किँदा सयौं व्यक्तिको मृत्यु भएको छ । अन्तर्राष्ट्रिय समाचारमाध्यमका अनुसार पछिल्ला तीन दिनभित्र राजधानी दार एस सलाम लगायतका सहरहरूमा प्रदर्शन र सुरक्षा बलबीच भएको झडपमा कम्तीमा ५ सयदेखि ७ सयसम्म मानिसले ज्यान गुमाएका छन् । ब्रिटिश सञ्चारमाध्यम बीबीसी र युगान्डाली पत्रिका डेली मोनिटर का रिपोर्टअनुसार, विपक्षी पार्टी चादेमा (CHADEMA) का प्रवक्ताले करिब ७ सय जनाको मृत्यु भएको दाबी गरेका छन् । यद्यपि संयुक्त राष्ट्रसंघको मानवअधिकार कार्यालय (OHCHR) ले पुष्टि भएका मृतक संख्या “कम्तिमा १० जना” रहेको जनाएको छ । निर्वाचनपछि विरोध प्रदर्शनहरू तीव्र बनेका छन् । प्रदर्शनकारीहरूले निर्वाचनमा धाँधली भएको र प्रमुख विपक्षी नेताहरूलाई अन्यायपूर्ण रूपमा जेल पठाइएको आरोप लगाएका छन् । ती मध्ये एक नेतालाई “प्राविधिक कारण” देखाउँदै उम्मेदवार बन्न रोकिनु राजनीतिक विवादको केन्द्र बनेको छ ।
सत्तारूढ चामा चा मापिनदुजी (CCM) पार्टीकी राष्ट्रपति सामिया सुलुहु हसन मतगणनामा अग्रता लिइरहेकी छिन् । विपक्षीहरूले यो परिणामलाई अस्वीकार गर्दै पुनः मतदानको माग गरेका छन् । सरकारले अशान्ति नियन्त्रणका लागि कर्फ्यु आदेश जारी गरेको छ र रातको समयमा इन्टरनेट सेवा बन्द गरिएको छ । स्थानीय अस्पतालहरूमा घाइतेको उपचारका लागि भीड बढेको बताइएको छ । संयुक्त राष्ट्रसंघ, अफ्रिकी संघ र युरोपेली संघले तान्जानियामा हिंसाको तत्काल अन्त्य र स्वतन्त्र अनुसन्धान गर्न आह्वान गरेका छन् । अमेरिकी विदेश विभागले विज्ञप्ति जारी गर्दै भन्यो — “तान्जानियाको स्थायित्व र लोकतान्त्रिक प्रक्रियाको विश्वसनीयता सुनिश्चित गर्न सबै पक्ष संयमित हुनुपर्छ ।” राजनीतिक विश्लेषकहरूले यो घटनालाई तान्जानियाको पछिल्लो दशकको “सबैभन्दा गम्भीर राजनीतिक संकट” भनेका छन् । उनीहरूका अनुसार, युवा प्रदर्शनकारीहरूको बढ्दो असन्तुष्टि र सरकारप्रतिको अविश्वास दीर्घकालीन अस्थिरतामा परिणत हुन सक्ने खतरा छ ।
प्रतिक्रिया