
१राहत अनुदान शिक्षकको अवस्था र ट्रेड युनियन अधिकार
२बमको दर्शन
३यू्रोपमा भईरहेको आन्दोलनबाट नेपालका कम्युनिस्टले सिक्नुपर्ने शिक्षाहरु
४कार्यकर्ता नीतिबारे
५मातृभक्षणवादको नयाँ सिद्धान्त – २
६मातृभक्षणवादको नयाँ सिद्धान्त
७सांसद खगेन्द्र सुनारमाथि छानबिन गरी कारबाही गर्न महिला संगठनको माग
८चाडपर्वमा कालोबजारी, मदिरा र यातायात मनपरी नियन्त्रण गर्न नेकपा (बहुमत) दार्चुलाको माग
९नेसनल मेडिकल कलेज विरुद्ध अखिल (क्रान्तिकारी)द्वारा संघर्षको चेतावनी
११नेकपा (बहुमत) को प्रथम राष्ट्रिय सम्मेलन सम्पन्न, दिपक महासचिव चयन
१२वैचारिक संघर्षबारे
गीता बस्नेत
भनिन्छ पशुहरू
आफूलाई भोक लागेपछि मात्र
शिकार गर्छन रे !
एकपटक अघाएपछि
अर्कोपटक भोक नलागेसम्म
शिकार गर्दैनन् रे !
हामी सृष्टिकै श्रेष्ठ प्राणी
भगवान्को उत्कृष्ट रचना
भोकको मात्र कुरा नगरौं
भाकलको नाममा, पर्वको नाममा
मेलाको नाममा, जात्राको नाममा
परम्पराको निरन्तरता वा
संस्कृति जगेर्नाको बहानामा
पशु हत्या गरिरहेका छौं
भगवान्लाई खुसी बनाउन
उनकै सन्तानको बलि चढाउँछौं
हामीमा त शायद पशु जत्तिको
चेतना पनि छैन
कहिले तिनका घाँटी छिनालेर
रगतले भगवान् नुहाई दिन्छौं
कहिले जीवितै पोखरीमा फालेर
लुछाचुँडी गर्छौं
कहिले रक्सी खुवाएर लखेटी लखेटी
घोची–घोची मार्छौं
निरीहको हत्या गरेर
विजयोत्सव मनाउँछौं
बुद्धको देश भनेर विश्वमा
नेपाललाई चिनाइरहँदा
गढीमाईमा बलि दिएर ढलेका
लाखौं राँगाहरूको तस्वीरले
मानवता गिज्याइरहेको भान हुन्छ
यत्रतत्र छरिएका परेवाका प्वाँखहरूले
शान्ति निमोठिएको आभास हुन्छ
संस्कृति र परम्परा जोगाउँदा जोगाउँदै
हामी,
आफ्नो पहिचान त गुमाइरहेका छैनौं
मानवता त भुलिरहेका छैनौं ?
प्रतिक्रिया